Gedicht

Lucht matras

Vrouw stapt uit bed. Op de plaatsss … rust Kont op de grond. Vrouw stapt weer in bed. Geef … acht Kont weer van de grond.

Verlangen

Verlangen is het gevoel dat er een grijze wolk bij iedere ademhaling tussen je buik en je hart heen en weer beweegt. Nee verlangen is met beide handen de gordijnen open zwiepen om te kijken en gezien te worden. Nee Verlangen is met je hersens tegelijkertijd zenden en ontvangen. Zonder “over” te hoeven zeggen als bij een walkie talkie. Nee Verlangen maakt kwetsbaar vragend, maar geeft sterk richting. Hoe zeg je het, zonder bouquet reeks teksten?

Ze komen en gaan

Hij sprint uit de auto en laat de laadklep neer Als een aapje klimt hij op de klep Net voor hij zijn hoofd stoot buigt hij de bovenste klep omhoog Het ruim staat nu open Hij verdwijnt er in Ik weet al wat er straks uit komt Een kar met strak opgevouwen laken in stoffen zakken als zachte stenen op elkaar Ik kan ze ruiken en ik voel de stugge stevigheid van de pakketten

De Camping baal

De Camping baal Daar zit hij op een tak Te slapen of nee, te waken Turend met zijn oren Dan is daar het moment, het geluid uit de duisternis, waar hij op zit te wachten. Zzzziiipppp…. .. (het nachtelijk plassen) .. Zzzzziiiipppp…. Nee nu nog niet, wachten, wachtend tot het juiste moment Hij kan zijn lachen haast niet houwen. Trrrrlliiie piep zijn pootje rond zijn snavel Zouden ze nu weer bijna slapen?

Forensen

Kijken uit het raam waar ik tegenaan gedrukt wordt Wis ik weg de mist Daar is de weg, ik fiets De bomen ik ken ze De rafel randen van het zwart Het nat in sporen De plassen ik ken ze bij naam Heerlijkheid fris en ruim Daar naar links en binnen langs rechts Vol die dijk op knallen We stoppen er moeten meer mensen bij In de trein

Nat

Lycra over lycra Schoenen over schoenen over handen Dood zijn de toppen dood zijn de tenen steken in de schenen Bij hagel hoofd afwenden Maar blijf je droog Toch Nat vanuit de plooien Thuis Tanden op elkaar ontdooien En na het eten alles vergeten Morgen weer een keer

Nooit alleen

Voorovergebogen, zwaar verzet Onzichtbare vlagen Te meten als bar Spreek moed houd druk ontspan Daar gaat mijn andere ik Schuilend voor de zon Wriemelend door de berm Net zo snel en on verslagen Wat als hij wint? Mijn zwarte kind

Thuis

Pegel aan de punt Diep in de beugels Volg ik het licht Naar huis 52x13 draaien draaien draaien ik ben thuis